Ölü insanlar görüyorum,
Kemiklerinden tren rayları.
Bakırköy semalarında baharları,
Koyunlarında hâlâ yeşeren sevdaları.
Ama kime ne ki,
Ölmüşler zaten.
Kan akan yakalar görüyorum,
Sanki kördüm hep.
Aklım başımda biraz,
Darmadağın huzur,
Dört duvar arasında.
Aman bu bedenimde ki ölüm değil kadın ruhudur.
AYKUT BARIŞ ÇELİK
©barispasa
B