Unuttum zannettiler adını, sesini soluğunu !
Söküp attım zannettiler yokluğunu, seni..
Bende kayboldu zannettiler, çıkarmadım sesimi soluğumu !
Onlar hiç olmadın zannettiler, sen bile..!
Oysa ben gece oldu sana daldım
sabah oldu seninle uyandım..
Yokluğunu sineye, umudumu yüreğime vurdum !
Gündür gelir geçer deyip durdum, her gün biraz daha artan sensizliğe kafa tuttum ama mutlu ol...
SENİ unutamadığım yerde KENDİMİ unuttum.
Ve ben seni sevdiğim için
Asla pişman olmadım
D