Yıllar yılıdır sürer mahmumluğum
Ezelden beridir hiç gelmedi mutluluğum
Bir türlü peşimi bırakmadı umutsuzluğum
Çok derinden gelir pişmanlığım
Ne ektiysem onu bictim gönül toprağında
Ne gül ne bülbül durmadı umut yaprağında
Kıyamete gidiyorum hasret kayığında
Hedefe varmadan geldi pişmanlığım
Pençelemek zorunda kaldım inancımı
Kimseye anlatamadım gönül sancısını
Allah kimseye vermesin hasret acısını
Hasretin bağrından geldi pişmanlığım
Kimi beklediğimi bilmeden bekledim
Şeytan semirdi gönül ateşini körükledim
Pişmanlık sofrasında sevince darıldım
Aşk atesinde kül oldu pişmanlığım
Menfaati kitabımdan sildim attım
Menfaatsiz bir duaya sarıldım
Rahmanın dergâhında duruldum
Hakkın kitabından vurdu pişmanlığım
Ne kaldım ne gidebildim bu dünyadan
Eskisi gibi eser kalmadı eski bayramdan
Bir türlü uyanamadim bu amansız rüyadan
Kabuslar da buldu beni pişmanlığım
Gezip gördü yüreğim hasret duraklarını
İnsanlara güvenip ziyan etmiş bulduklarını
Yeni bir sayfa affedermi bilmem yaşadıklarımı
Anılarda boğdu beni pişmanlığım
Pişmanlıklar toplandı gönül toprağımda
Tohum tohum ekildi yanan bağrımda
Birer birer biçtim fikir ayrılığımda
Yol ayrımında önümde durdu pişmanlığım
Bilinsin ki pişmanlığım gidişimde değildi
Başım hiç birzaman haksızlığa eğilmedi
Gidişim haksızlığa bir tepkiydi bir seferdi
Mazlumdan yana durdu pişmanlığım
©.delişair.
.