A

pişmanlık

herşey ansızın zuhur eder
düşünmeden kararlar verir bedenim
sana ihtiyacı olan bir benmiyim
bak pişmanlıklarla dolu şimdi herşeyim
yıllar aradan geçse solsa resmin ne çıkar
bana tek hatıran o ve yalnızlıklar
belki sende pişmansın şimdi bilemem
bir sans daha versen başka birşey istemem
hayat bu gülüm üzülmek 'te varmış yazıda
seni sensiz yaşamak zor sensizlik kapıda
belki birgün diye avundum durdum
tükendim artık ben inan yoruldum.
©akyazar61