Geçecek diyorum, bu da geçecek. Zaman her an bana tuzaklar kurdu. Sessiz geçen ilk an gibi, belki daha da kötüsü.
Zamanı yıllar içinde geri almak mümkün olsaydı, saatleri geri çevirmek kalsaydı mümkün olsaydı, böyle bir hata yapar mıydım?.
Yüzümü ve ruhumu gölgeleyen, beni hayata kızdıran yaşlı ve boş, ezilmiş ve kırılmış bir kalpten başka. Söyleyecek bir şeyim kalmadı artık.
Zaman geçti ama ben sınıfta kaldım. Bir türlü yetişemedim yanına gelemeden. Hicran sınavından teşekkür aldım ihanet dersine hiç hazırlanmadım. Gözlerim kapalıysa uykusuzluktan korkarım, öğretmenime saygısızlıktan.
Duyarsızlık örneği isterim. Anlatacaktım ama söylemedim. Vefasız olmayı bilmediğim için, adını silmediğim bir beyaz sayfalar için, geri dönmediğim ne farkeder. Okuldan atıldığım gün gülümsemeyi öğrenemedim.
Boş sayfalar çevirmeden mutluluk sayfasında okunmaz kaldım.
Bir elimde kalem korkularımdan yazdım.
Gidişim karanlık olsada varacağım yerlerde hiç susmayacağım acılardan ders çıkartarak.
©elçinyusuf
E