Sisli bir şafak vaktinden,
Başaramadığım arzularımın ardından bakarken,
N'olur çıkıp gel bana, her yön her yerden,
Pişmanlık yine esaretim, hüzün gardiyan ezelden,
Tez elden yarim, çık gel göreyim seni,
Kır sonra prangaları, boynumdaki ve elimdekileri,
Gardiyan senin azmin ile irkilsin,
Öyle ki sen pişmanlığın katili ve sebebisin..
Sebep sensin şu hücrede yatmaya,
İki öğün yemek sade; ağlamak ve sızlamak,
Aç kalınmaz elbet, bulamazsın güç düş kurmaya,
Yersin tabii sonrası, ya ağlamaktır ya sızlamak..
©feslisair
V