S

Pişmanlık sancısı

Gökyüzünün başlangıcıyıdı sanki mavi gözleri,
Yüreğim kuş olup semasına uçmak bimedi.
Zemheri ayında bile açtı el alemin gülleri,
Benim gülüm baharda olsun açmak bilmedi.
Gözlerinin içiyle sanki durma! koş gel diyordu,
Koşacağım an aklıma pişmanlıklarım geliyordu,
Bu çetrefilli hallerim, biliyorum beni çok yordu;
Kalbim çok çekti bu sevdadan, geçmek bilmedi.
Bir isim koyamadım içmideki garip sancıya,
Hem davaya suç oldum, hem döndüm davacıya,
Bu nasıl bir revaysa aman vermez ricaya,
Ruhum bir türlü bu kavgadan kaçmak bilmedi.
©çirusk