Müebbetine dayanacak kimsesizliğim
Sahte yüzlerin keşfini tamamlayınca gözlerim
Yine noldu dudaklarıma ne bu sessizliğim
Susarım, kulaklardan evvel ruha girmekken özlemim
Kafama kapılar açılır, hissedilince insan sessizliği
İnsan sessizliği uzaklaştırır olur olmaz densizliği
Densizlikler zamanla böyle böyle elde eder bensizliği
Aslında bensizliğe gidenler bahşetmiştir bana huzur sessizliği
Boş küçeler, ellerinin hırsı ulaşamaz artık çıkara
Gönlünde uğrar pitik pilli kalpler sokağına
Belki gülde olabilirsin, bilmem kaç gülden bıkana
Düşerken hislerinin mağaralarında tarantuların ağına
Fikirler bilinç altı derinliğimde gittikçe dibe batıyor
Sonu zirve sandığım her yokuşum boşa terimi akıtıyor
Dört duvar odam beni şehire iteliyor
Adımlarım ruhumdan daha ileri atılıyor (çünkü sen benden önde gittin)
Suni kızıl güller, bu aralar yüzünden bile güzel
Çünkü gözüne çekilen perde ifadelerini gölgeledi
Gün ortası çok fütursuz davrandın hislerin onuruna
Gün batsın! söndürsün iffetler son pencerelerin ışığını
Zaten şu aralar;
Nefes almak zor ciğer boşlukları karbon
Zihnimdeki rüya, acı gerçeklere narkoz
Gördüğümden güzel hayalimdeki şablon
Basit yaşamlar basit yapboz, yap yap boz
24.06.2024
s. 23:11
©ozmen82
M