E

Platonik Şiir

Deresi olmayan çeşmelerin de
ovaları vardır oluk oluk Akan suların da baharı
yeniden bahar uğrar mıydı acaba
yine bu sıralar her şey olabilir gibiydi
gülüyorum diye mutlu sandınız
filizleri çil çil ağlıyor temmuz
kaç yıllık dikiş izi vardı
Damarlarıma kadar gözlerimde
yorgunluklar
süzülürken göz pınarlarıma damlayan
Nehirler kan ağlar üzerinden geçerseniz o
sular çeker içine sizi de yutar damla
damla yok eder bu damlalar
zehirlidir
bu devasa manzaramda
durup dinlendiğim en güzel mevsimi
de katledildi suçlusu kimdi
neydi sormaya kalmadı zaman
yorgunum zaten
Öyle suskun beni ölü
sayın ne de olsa ölüler daha çok
sevilirdi
Düşlere takılan kuşlarla uçsun
Türkülerimi dinleyin
kendimden uzaktayım ben
Artık sil baştan
başlayacağım sevginin kucağın da
sabahlayacağım bir günü bekliyorum
yan yana olduğum mesafelerin
hayali dostlarını seviyorum
bestesi olmayan melodilerin
platonik aşklarıydık bilmeyen bir
şehrin çiçeğini kokladigimiz
kendimize yurt edindiğimiz vahalar da
gezinen göçmen
kuştuk
kimliği belirsizdik bazen de
yalanların üzerinde ip atlarken
heidi gibi dağlar da koştuk
tanıdığım güzellikte kalmadı
o gülleri dağların koptu birer birer
Geriye dönüp baktığım da
Arkası olmayan yarınların kimsesi yoktu
Mum yakacak böyle olacağını bilseydim
sönmeyen tebessüme tek
başıma sarılırdım
yarı ıslak kaldırımlarımlari dost edindiğim
gibi cansız başlıklar dan umardım
medet
Dudak uçuklatan acılarımı da
sevindirirdim bir bisiklet
alırdım duyasıya binsin diye
istediği yeri gezsin diye
Bir ayağı çukurda ömrüme
toprak hediye ederdim
izve kuytular dan kurtulması için
Dönermiyim bir gün
kurtulur muyum bu azaptan
Geçebilir miyim karşıya
Gel zaman git zaman kayıp düşlerin
kimsenin görmediği bilmediği ikimizi
masallarda buluşalım
bir gün anlatırım sana da daha
neler yapmak istediğimi inşallah
©ebrulimsi5