Ben burada şiirimi yazarken yokluğunu unutamayacağım.Yüzüne bakıp hep gülümserdim ama hatalıydım,bekletdim, belkide kaderimizin bu yönde gideceğini farketmiştik.İlk ve sonsuz sevgimdin.
Kolayca kaybetdim seni etrafta ne oldu bitti habersizdim.Sana göre belki tipsiz olabilirdim,farkındayım ama hep gönlüm zengin fesatsızlık doğuran ince bir melekti.
Habersizdim böyle olacağına şimdi ise yıllar geçmiş sana olan platonik sevgimden,şimdi olduğumuz anıları çocukluk sevdamızı unutamadım düşündükce kahroldum.
Artık ayrı ve yabancı düşmüş bir ruhun insanlarıyız,Şimdi mutlu belki mutsuzsun ama gönlün rahat olsun belkide bensiz iyi bir hayatın olacak,ama hep şunu hatırlarsın diye düşündüm ben hep, hayal kırıklığıyla baş başa ve duygusala bağlayacağım,belkide kim bilir öleceğim ama bu dünyada yufka yürekli bir eğilmez insan hayatdan göçmüş olacak....HOŞÇAKAL
©eliçka
E