Poemia'nın şair aile fertleri,
Bir araya gelmiş, sevgiyle kenetlenmişler.
Gönüllerin kralı, kraliçesi,
Gök mavisi sitariçesi
Hayatın çilekeşleri, zümrüt ankaları,
Uzak diyarların yakutları, incileri, miskleri, amberleri,
Hepsi bir arada, bir aile olarak.
Baba var, anne var, ağabey var, kız kardeş var,
Hala var, teyze var, yeğen var, torun var.
Her birine ayrı bir sevgi, saygı, hürmet, nezaket lazım.
Bu kadar sevgi bir kalbe sığmaz mı dersiniz?
Haklısınız, sığmaz.
Ama kalplerin yegane bir sahibi var: Allah.
Ve Allah'ın sonsuz sevgisi her kalpte bakidir.
Kalpteki sevgi bir bütündür.
Tek bir membadan beslenir, o da kalptir.
Ama bu sevgi, farklı kollara, pınarlara,
Gönül derelerine akar.
Baba sevgisi ayrıdır, anne sevgisi ayrıdır,
Eş sevgisi ayrıdır, kardeş sevgisi ayrıdır.
Her birinin yeri ve tadı bambaşkadır.
Eşinizi nefsinizle seversiniz,
Anne babanızı merhametinizle seversiniz,
Çocuklarınızı şefkatinizle seversiniz,
Allah ve Peygamberlerini inanç ve imanınla seversiniz.
Belki bu ailede bir birini sevmeyenler de vardır.
Ama onlar da birer insandır.
Ve insanlara sevgiyle bakmak, yaklaşmak gerekir.
Sevgiyle barıştırmak, sevgiyle kazanmak gerekir.
Unutmayalım, sevgi her şeyin anahtarıdır.
Sevgiyle ailemiz sağlamlaşır,
Sevgiyle kalplerimiz huzur bulur.
Sevgiyle kalın.
©hasanbey.
H