Belki bir çiçeğe benzetilişimdendir,
Yüzümde açan tebessümler.
Belki de ilk defa çiçek gibi hissettiğimdendir
Hissizleşen hislerime yeniden can veren sen.
Güven veren sesine,elimden tutup doğruya götürüşüne bunların hepsi bana yeniden dedirtiyor.
En kötüsü beni masum biliyor.
Ben ise masumiyet nedir onu bilmiyorum.
10 yaşımda kaybettim duygularımı.
Sen buldun onları.
Çocuk gibi olduğumu biliyor.
Masumiyet,saflık,her şey iyi,kötü hiçbir şey yaşamamış bir ben.
Bunlara sadece "keşke" diyebilirim.
Sadece onun yanında masum kalabildiğimi bilmiyor ki ama.
İçimdeki çocuğa tek kendisinin can verebildiğini.
Her şeye tahammülsüzken,
Konuşmadan iki saniye önce ağlayıp telefonu açtığımda kahkaha attığımı biliyorum ama o bilmiyor.
Belki ona bu kadar anlam yüklediğimi de.
Kötü bir şeyler yapıyorum sanki,
Sevmek neden kötü gibi geliyor.
Titreyen adımlarla koşuyorum.
Belki yüzünü göremeden bitecek.
Belki ansızın bırakıp gidecek.
O bilmiyor ama ben biliyorum işte bunlar olacak.
Ateş üstünde koşuyorum.
Fakat içimde bir yangın varken ayaklarımın altındaki ateş umrumda değil.
Sen gökyüzündeyken ben hep yeryüzünde seni izliyor olacam polaris.
Şairimi Bir Melankolik
©semanurrr
S