Bir varmış, bir yokmuş,
Masallar da yaşarmış adalet,
Altın tahtlar da vicdan uyurmuş,
Diller lalı gözler kör'ü oynarmış.
Bir kral varmış, yüzü hep güler,
Ama gülüşünün ardı demir perdeler,
Yoksula umut, zengine saray.
Masal bu ya gerçek sandılar.
Tilkiden danışman, baykuş'tan vezir,
Yalanlar süslemiş inci sözleri,
Her kelime sahte yaldızlı altın,
Her vaat sihir, kırık dökük şehir
Çeşit çeşit maskeler, kimisi iyi,
Kimisi kötü, türlü türlü vaatler
çıkınca maskeler,
Hep aynı suratlar.
"Barış" demiş kurbağa, prense,
O da savaşla süslemiş her cümle,
Halk gözyaşı dökerken gece,
Masal biter, yeni masal başlar yine
Çocuklara anlatılır hâla,
"Birgün halk kazanır! "derler masalla,
Ama bilinir içten içe
Bu masal kanla yazıldı deftere
Birgün kurt gelir masalın sonuna,
Kuzu postunda saklanır halk arasında
Ne peri kalır, nede büyücü,
Gerçek olur kandırılmış hüznü.
Ey masallara inanan, güzel halkım
Bu hikâyenin prensi yok aslında,
Ne pamuk var, ne şeker,
Sadece yalan, üstüne yalan
......
ŞİİR
MÜRSEL BİLGİÇ
.......
2025
©mrslbgc
M