Güne yalancı güneşin doğuşuna merhaba diyerek başlıyorum.
Biliyorum her geçen günden daha fazla yük binecekti omuzlarıma
Ama hiç kimseye belli etmeden nasılsın sorularına hep iyiyimlerle devam ediyorum her gün olduğu gibi.
Bağıra bağıra susarak sessiz yakarışlarımı sadece benim duyduğum sessiz yerlere gidiyorum kalabalık beni boğuyor çünkü
Ne garip değilmi gündüzü gülerek ağlarken gecesi ayrı bir hüzün yaşatıyor
Gündüzü seviyorum aslında kendi hüznümü gülerek maskelerken kendimi bu yalana inandırıyorum
Gün geçmek bilmiyor geçsede bir günlüğün yarım kalan sayfası gibi yarın tekrar yazmaya başlıyorsun yazıyorsun ya kimseler okumasın diye kilit vuruyorsun yüreğine kimseler okumasın diye
yorgunum sadece yoruldum belki hayattan belki insanlardan gözümün gördüklerinden yoruldum sencede uyuma vakti gelmedi mi sanırım günün boş kalan satırlarını gerçeği asla olmayacak hayallerle geçireceğim :))))))
©düşkefeni
D