𝐁𝐢𝐫_𝐓ə𝐤 𝐒ə𝐧

Yaşamak için nefes almak bile yetmiyor artık
Bir gaflet çukurundayım Allah'ım
Çıkmak için çabalıyorum, ama nafile
Ne ufacık bir ışık huzumesi var bana yol gösterecek
Ne bir tutam aydınlık..
Yusuf değilim ki ben, hem düştüğüm kuyuda değil
Bir bataklığa saplanmışım,
Çırpındıkça en derine batıyorum.
Gidecek ne yerim var ne yurdum
Bir seccadenin köşesine kıvrılıyorum.
Ben dünyada huzuru bulamadım Allah'ım!
Bir tek sen, bir tek senin huzuruna gelince,
işte diyorum: huzur bu!
Gerçek huzurun tadıyla demleniyorum.
Bir omuz yok mesela başımı yaslayacağım,
Ne de sığınacak bir limanım..
Ama alıştım artık, gerek duymuyorum.
Bir tek sen, bir tek sen yetiyorsun bana Allah'ım!
Alnımı, her gün sana en yakın olan yere yaslıyorum
Hem liman hem kıyı hem omuz oluyor bana.
Bazen bir hudut arıyorum,
Dönüp dolaşıp yine aynı seccadenin kıyısında soluklanıyorum.
Ben bu dünyada zevki tadamadım Allah'ım!
Bir tek sen, bir tek sen yetiyorsun yaşamama.
©