Yalan söylemeyi alışkanlık haline getiren bir insan oldum ben.
Aştada , arkadaştada
Neden bilmem çok yoruldum ben.
Ben acılarımı dinmesi için ölmek istemiyorum.
Yorgunum derin bir uykuya ihtiyacım var.
Sonsuza uzanan bir yolda karavan olmaya ihtiyacım var benim.
Tükenmişlikten sesleniyorum size boğazımda düğüm olan bir acıyla sesleniyorum.
Ağlamamak için kendimi zor tutan bir insan sesleniyor size.
Lütfen artık kalp kırmayın.
Lütfen artık satmayın.
Lütfen oynamayın kimseyle.
Lütfen çekip gitmeyin...
Ben babamdan alışkınım hiç kımsenin değerimi bilmiyceğine
O alıştırdı bana güvenip bırakmayı
O alıştırdı babanın hiç bir zaman bilmiyceğimi
Ben hiç bir zaman içten baba demedim
Bundan sonrada demem sanırım
( okuduğunuz için teşekkür ederim)
©merve_7
M