(-/-(.!.)-/-)

Öfkem beni ele geçiriyor gibi
Sakinleşemiyorum içim bi dolu kor
Sönmüyor anılar daha da harlıyor
Baya bir karalanıyor kalbim
Yanında kömür bile beyaza çalıyor
Dünyam değişiyor hüzün getiriyor
Gözlerimin rengini gri bulutlar kaplıyor
Mutsuzluğun yıldırımı düşüyor kalbime
Elimde hayal kırıklıkları, dizlerim tutmuyor
Bin tane kitaptan binbir şair okşuyor kalbimi
Ruhum kitaplara kaçmak istiyor
Kaybettiğim benliğim kitaplarda dolaşıyor
Dilim kaleme gönlüm deftere bürünüyor
Baksana kafiyeler anlatıyor mutsuzluğumu
Kitaplar beni senden daha iyi tanıyor...
©pepeyta