(.................)

Aklımdan çıksan
Kalpten çıkmıyorsun
Kalp hatırlıyorsa hala umut varmıdır
Kocaman bir boşlukmuş yokluğun
Keşke çıkıp gelsen şimdi
Bütün boşlukları doldursan hayatımda
Yüzün yok sesin yok
İzlerin siliniyor her esen rüzgarda
Kendimi de seninle beraber kaybediyorum
Bu akıl oyununda..
Dirensemde inadına
Karanlıkta ışığı arıyorum körü körüne
En son neyi hatırlıyorum inan bilmiyorum
En son sinemaya ne zaman gittiğimi
En son ismini hatırlamadığım
Bir kitabı okumaya başlamıştım
İlk sayfadan sonra seni anlatmaya başladım
Ve artık anladım ki
Sen tek başına bir yokluk değilsin
Çünkü seninle birlikte herşey yok oluyor bende.