...

Anladım.
Sonu yok seni sevmenin.
Sürekli yürüdüğüm ama bitiremediğim bir yol gibisin.
Seni sevmenin sonu yok.
Sevmenin olmadığı kadar sensizliğin de sonu yok.
İçime işlemişsin sanki gidişini.
Ne kadar uğraşsam da atamıyorum sensizliği.
Yokluğun hiçbir yerde bırakmıyor peşimi.
Çok seven hayali ile yaşarmış.
Ben ne kadar sevdim ki sensizlikle yaşıyorum?