Bilinmezliklerin sonunda dolaşırken, Karanlık bir labirentin içine sürüklenirken. Yalnızlıkla dans eden bir hayalet misali, Kendi karanlığımın cehennemine yolculuk ederim.
Gözlerimde kaybolan bir umut ışığı vardır, Geceleri yıldızlar bile korkar yanımda durmaktan. Karanlık koridorlarda adımlarım sessizce yankılanır, Sanki kendi gölgesine hapsetmişim kendimi.
Karanlıkta bir nefes alır, içime işler hüzün, Kendimle yüzleşmekten kaçsam da aslında benimle
savaşırım.
Bir iç çekişle çaresizlikle boğuşurum, Kendi karanlığımın zehrini tüketir gibi.
Derinliklerimde saklıdır karanlık sırlarım,
Bir yerlerde kaybolmuş, umutsuzca aranan parçalarım. Kendimi bulmak için iç çatışmalara girerim, Kendi karanlığımla yüzleşmek, gerçek "ben"e ulaşmak için.
©mrlone0640
M