?

Dost sanıp verdiğim sırlar, hep önüme geliyor
Ancak işi düşenler hatırımı soruyor
Artık parası olan, adam yerine konuyor
Vıcdanları körelmiş, herkes çıkarını koruyor
Nerde vefalı eş, sadakat nerde
Nefisler esir alınmış, gözlerde perde
Hırs bürümüş gözünü, yenilmiş ihtiras denilen derde
Kim insanmış, kim değil, belli olur mahşerde
En kolay yaptığın şey; durmadan eleştirmek
Taktir etmek ise sence, boşa verilmiş emek
En çok sevdiğin şey kendinle övünüp, diğerlerini yermek
Zor değil senin için, yetimin, yoksulun hakkını yemek
Herkes her konuda bir yarışa giriyor
Düzenbazlık, yolsuzluk aldı başını gidiyor
Korkar oldum herkesten, kimse güven vermiyor
Makam, servet sevdasına ne dümenler dönüyor
Marifet mi sanırsın arkamızdan atmayı
Nasıl becerirsin bilmem, birine bin katmayı
Her fırsatta koşarak kuyumuzu kazmayı
Bırak artık hiç uğruna insanları satmayı