İnsanlık kelimesinin içeriğine ihanet eden ey İnsancıklar
Yaşadığımız büyük dünya, gömdü içimize ruhumuzu
Mühürledi donuk kalpleri
Akıntısı yönüne sürükledi herkesi
Sonunda
Ayağı yere basmayan
Beti benzi atmış
İradesine prangalar vurdurmuş
Surette kültürlü gerçekte ise ruhu ölü köleler geldi
Gösterişe kandı
Kahkahalar attı
İşkembesini şişirdi
Yüksek binalar dikti
Bununla da yetinmedi
Yaradılışına yakışmayan zulme adaletsizliğe haksızılığa baskıya aldırmaz oldu .
Fıtratına dön be İNSAN
Karıncaya basmaya kork yürürken
Ağlayan çocuğa için gitsin dayanama şebeklik yap güldürmek için
Ayağı kesilen köpeğe ağla kızarsın gözlerin
Bunu yapanın senin türünden biri olduğuna ise ayrı yeten birdaha ağla
Gözlerine uykular girmesin bir kardeşinin ayağına taş değince
Vicdanın alev alev yansın zerre kadar haksızlıkta
ve anla
Dünya büyüdü diye hırslanıp sende büyüme
bırak küçük kal ki içinde daha rahat hareket edebilesin.
?Yağmur gibi rahmet ol yağ insanlara?
Y