....

Üşüyorum anne
Koynuna al sar beni anne
Gözünden sakındığın incin
Bir yudum sevgiye hasret şimdi.
Hayat denilen şey
Haddinden fazla ağır anne
Küçük bedenimde zamansız darbeler
Çığlıklarımda sonsuz haykırışlar...
Karanlık sokaklarda,
Kalabalık caddelerde
İnsanlar cellad kesilmiş hayallerime.
Kış kan kırmızı ağlar olmuş,
Rüzgâr kin kusar olmuş...
Ben anne ben ise
hep bir çırpınış, hep bir direniş, hep bir isyankarım bataklığın dibinde...
©cananinci