......

Gece gündüz bir birini kovalıyor
Çiçeklerin son nefesini gözlerinde veriyor
Ayrılık sonrası sirenler kulaklarını delercesine sağırlaştırmış
Gıyabında yapılan konuşmalara eşlik eden teselliler çıkıp gidiyor yanından
Ruhunun daraldığı yerde kanıyor duyguların  
Hissizleşmiş öylece seyrediyorsun olanları
Elinde sadece adının bulaştığı bir telefon rehberi
Sildiğinde oluşacak bir boşluğa hazır olmadığın harfler topluluğu
Sessiz gibi dursanda içindeki yangını kimse bilmiyor
Gerçi çokta önemli değil bilmesi gereken bu denli suskunken
Bir damla söze muhtaç kalmak canını yakıyor
Günler ayları aylar yılları kovalıyor
Sebepsiz hüzün gidiyor herşey normale dönüyor
Teselliler bir bıçak gibi yaraları deşerken Kendine sarılıyorsun her defasında
Yüzünde küçük bir tebessüm yüreğin kanatsız bir kuş
Nereye gitsen sahipsiz bir o kadar yabancısın
Hiçbiryere yakıştıramıyorsun kendini
Adını bulaştırdığın rehber gibisin
Ne silebilirsin ne de bırakabilirsin ruhunu
Bıraktığın yerde ölüyorsun sildiğin yerde
Boşluksun....


©pelşin