.......

Kendi gökyüzüme hasretler uçururken
Yakalandım acımasız direklerine .....
Özgürlüğü elinden alınan kuş misali
Suskunluklar içinde çığlıklarımı duyurmaya çalışırken kırıldı kanadım
Hayaller uyuşturur oldu düşüncelerimi
Kalemim tepkisiz sıranın ona gelmesini bekler
Kalp acısı her görüş gününde ziyaretime gelir
Yalnızlığıma bir hançer de o saplardı her seferinde
Kırgınım direklerine tellerine
Bileğimden usul usul akan ellerine
Kırgınım yüreğine işte anla. ...
Demir parmaklıklar arasında çürüyen ömrüm
Cümlelerin arasında kaybolan benliğim
Ve en önemlisi gökyüzüme küskünüm
Geçmiyor şu kalbimden geçtiğin gibi
Gitmiyor GİTTİĞİN gibi
©pelşin