...

Elimde tuttuğum çiçekler soluyor.
Zaman herşeyi mahvetti.
Peki ben?
Nerdeyim?
Olmak istediğim yer burası mıydı?
Değil!!
Uzaklar çekiyor beni...
Gitmediğim yerleri,
Görmediğim insanları özlüyorum.
Anlatamıyorum... anlamıyorlar...
Yorgunluk denen kasvet giriyor.
Ruhumun derinliğinde boğuluyorum.
Uyurken rüzgarın sesi kulaklarımda.
Rüyamda yine onu görüyorum
Bakışlarım yüzünde kayboluyor.
Susmanın kalesinde sığınıyorum.
©.afra.