Düşüncelerimle yoğurdum seni
Her gece olduğu gibi
Sonra kaybettiğim yokluğuna sardım
Tek tek ince ve parmaklarıma yakışacak şekilde
Yakmak için tek bir lafın yetti yavaş yavaş
Her yangında bizden birşeyler kaybediliyordu parmaklarımdan
Ama ben yine de feda ediyordum her nefeste
Sonra bi bakmışım ki sabah olmuş
Çıkan yangının tek eseri ardında kalan dumanıydı
Senin kokunu hiç bir zaman silemedi bu evden
Küllerin desen parmak uçlarımda
Bir denizin maviliğine karışmak için nöbette
Her sabaha böyle uyanmanın kırılmışlığıyla
Bir yangın daha yakıyorum gözlerine
Sonra yine düşünceler hayaller derken bir gün daha bitiyor bende
Bir Sen daha yitiriliyor bu Canda
Bir kez daha biz darma duman oluyoruz
Şu kısacık ömürde. .....
F