..

Hadi kalkın yerden,
Sizin sararmış, solmuş haliniz umrunda değil kimsenin.
Birde utanmadan basar üstünüze giderler, kırarlar sizi, uğruna kuruduklarınız.
Yoksa tutmamış dallara inat mı yatarsınız yerde.
Ne kadar çok benziyorsunuz insan ömrüne,
Umutlanıp açtığınız, benzer dönmek bilmeyen zâlim sevgiliye.
Ve sonra sararıp düştünüz, ihtiyarlığın son demlerini yaşayan biri.
Hissediyorsun değil mi?
Bitti..
Sonun geldiğini görüyorsun artık.
Anladın sonunda gelmeyeceğini,
Öldün sende tıpkı bir insan gibi.
Kırılıp darmadağın oldun ömrünü feda ettiklerin için..
Fakat ne bir ses ne de bir haber..

E.K
©çölçiçeği