Sertti esintisi hayallerimin,
Düşler dururdu
Seni,beni,bizden geriye kalan günleri
Ne öğütler eskitti acısında,gerçeğim
Benim bahar bildiğimdi o mevsim
Sen yoksun diye karanlık çöktü üzerime
Düşüyor içime ateş parçacıkları,
Yakmıyor beni ama nereye dağıldığım belli değil
Öyle bir yorgunum ki,
Ey yar
Sensizliğin bıraktığı titreklik üzerimde
Kopup gitsem diyorum
Tanımasam,görmezden gelip gitsem
Açsam kapımı sonsuzluğa kadar yürüsem diyorum
Ama olmuyor,
Senin ahenginde boğulup gitmek var ken
Sonsuzlukta çare olmuyor bedenime
Sevdim diyorum sokaklarca bağırıp
Yavaş adımlarla tüm dünyaya sesimi duyurmak istiyorum,
Gülüşündeki cenneti yaşamak
Yüreğinin ufkunda yaşayan
Sonsuz bir zat olmak istiyorum sevdiğim.
Suskunluğum acımdandır
Çaresizlik akar her yanım yokluğunda
Başımı kaldırıp uzaklara baktıkça
Sol yanımda hissetmeye başlıyorum sevgimi
Gün geçtikçe arbedeli olsada gönlüm
Fermanı yazılmış bir kere,susturamam;
Ben dururum
©kara-kalem
T