Büyüdük mü biz şimdi!
Kilit vuruldu mu deli kahkahalarımıza,nazlı bakışlarımıza.
Bitti mi yani sokak ortasında oynadığımız oyunlar,
Kurduğumuz tatlı takımlar,
Kirleniyor korkusu olmadan düştüğümüz topraklar
Saçma sebepler ile küsüp,sırt çevirdiğimiz
Ama iki dakika geçmeden tekrar kucaklaştığımız dostluklar,
Elleri ile bizleri besleyen teyzelerimizin şefkati
Tükendi mi yani çocuk ruhumuzun gıdası:mutluluk?
Evet tükendi!
Sokağa çıkmaz oldu çocuklar
Çünkü telefonlar,tabletler aldı sokak oyunlarının yerini
Tartışmalı ama güvenilir olan teee çocukluktan kurulan dostluklar
Simid klavye başında!
Bir kaç gün sonra tükenmedi mi dost sandıklarımız.
Teyzeler şefkat gösteremez oldu,
Çünkü insanların birbirine güveni kırıldı,korkuları oluştu
Zarar verenler rahatça gezerken
İyiliği bitirememek için direnen,insanlığı hala Yüreğinde olan insanları
Azar,azar kaybetmedik mi?
Ne zaman kadınlar,çocuklar rahatça gezebikecek sokaklarda
Ölüm korkusu olmadan her bir canlı nasıl daha sağlıklı nefes alacak?
©aybalamm
A