Durup düşünmeyeli düşlemeyeli ne çok olmuş
Sadece anlık yorgunluklar , anlık telaşlar
Tamamlanmayali yillar uzaya uzaya
Eriyip bitmişim
Yıkılıp kalmış düşlerim ortalık yerde
Silip gözyaşımi sarmadan kanayan dizlerimi
Kaç adım atmışım halen telaşla
Ben kendimi nerede unutmuşum
Nerede büyümüş yürek yara bere içinde
Kinim öfkem hırçınlığım
Geçmeyen zamana
Bunca acıya kedere rağmen
Ben yine ben diye diye en iyi dost bildiğim
Yine kendime sigmisim siginmisim
Limanım yok yakalı çok oldu gemileri
Kaçış kendime dönüş kendime
Kendim yine kendimle..
©cennetce
C