...

Keşke duygusuz yaratılmış olsaydım, Bir taş gibi soğuk, bir gölge gibi sakin. Hayat keşkelerle dolu, değil mi bak, Her nefeste bir pişman, her adımda bir naber.
Hep "keşke" deriz, anlamam ki neden, Sanki kaderle oynarız, bir kördüğüm beden. Ne körüm, ne sağır, ne dilsiz, ne taş, Bir insanım işte, ne eksik ne fazla.
Ama bir dert var, içimizde saklı, Her şeye bedel, her düşe takılı. Keşkeler bir zincir, ruhu sarar sessiz, Yine de yürürüz, eşsiz, kimsesiz.
Keşke ruhum rüzgâr olsaydı, Dalsız, yapraksız, özgür kalsaydı. Hayat bir keşkeler yumağı, bak, Her düşte bir yara, her anda bir ah.
Neden hep keşke, bilmem ki niye, Sanki kalbimiz zincirli bir siye. Ne körüm, ne sağır, ne dilsiz bir kul, İnsanım işte, ne tam ne de eksik bir pul.
Dert var içimde, ağır, sessiz, Her şeye bedel, her göze nemsiz. Keşkeler gölgem, peşimde dolanır, Yine de bir umut, kalbimde yanar.
©mrlone0640