.

Bir hiss var ki, özündə anlaya bilmirsən baxdığında bağrını sızladan o gözlərə nəyə görə yarana düz basdıqca baxmağın gəldiyini
insan nə edəcəyini bir anda unudur bilmir sevinsin bilmir həyatı fikirləşsin həqiqətlərə qulaq versin yaxud baxdıqca baxsın yoxsa əlləri bağlı buraxsın xəyallarını
həmin gözlərin dəniz tək dərinliyinə
düşünməyə necədə üşənir könül sanki bir şey deməyə curət etmirsən gözlərinin danışmağını gözləyirsən bəlkədə onlarda danışır gizlincə doyunca görmək istəyirlər bir-birini birdən beynində susur yoxsa onlardamı bizim kimi sadəcə baxışırlar
necədə əzab verici bir duyğudu fərz edirsən bəlkə anladı demək istədiyini amma gözlərin yenədə nə isə deməyə çalışır hansı ki dilinin deyə bilmədiyi bir sözü
özündə anlayırsan nə varsa gözlərində gizlətdiyini eynən dəryalara dönməmiş gözündən axan birinci damla göz yaşın kimi
Oda yeni vaxtları səninlə incə davranar zaman keçdikcə
İnsanlar tək tanıyarsan necədə acı verdiyini
bəzən hislərinlə oynadığını gözlərinlə görərsən çox vaxt təsəllilər verərsən məndə görəcəm onsuzda çox uzaqda olmayacaq gözümdən
ancaq röyyadan ayıldıqdan anlayarsan sonra isti göz yaşlarının deyəsən mənimlə danışırsan çünki artıq baxdığın həmin gözlərdən çox məni  həmin gözlərə baxdıqca çəkdiyin zülmlərdən çox məni hiss edəcəksən bir tək mənimlə vidalaşmayacaqsan dediyini...
©huseyn_nn