Tutunduğum daldan kırıldım bir güne muhtacım sayabilidiğim kadar git gide artıyor bu acı sus be konuş artık kan kusuyorum içimde sızı bırakan binlerce yolcu var kimsesizim karanlığım sen kimsin dilsizim sessizim bu kirli sefil pisliğim döktürüyorum yine kağıda susuyorum konuşuyor kalem haklısın göstermiyorum içimde ki kan harbı zevke satılmış insanlık kapatın gözlerimi uzağım pislik dünya şerrinden kursağımda kaldı mutluluk adlı hitap mevsim bitti yıllarca bak yine yanlız kaldık dokunur mu sana acı tutunsan bana sevgiyle dolup taşarsın ağrırmı saçın başın gitme ölümü gözlemekteyim bırakma bir kez daha ölümle birlikteyim bu acı senin sesin hasret özlem sensin biliyorum kesin ...
©by_hesenon
B