velhasıl insandı insan'ın kalbine sıcak gelen,
fakat Kibirdir insan'ı yalnızlığa erdiren.
asıl değildir insan'ın insan'a zulmü,
öleceğini unutupda birbirini hor gördü.
nasibi yoksa insanın gerçeği anlamakta,
yine peygamber gelse aynıdır hala.
insanın kendisine sitem edilmez,
sıfatı insanı iyiliğe eriştirmez.
mesulsünüz birbirinizden kıyamete kadar,
ama Kibirden, hasetten inmez kalbinize kadar.
tonlarca söz yazarsın insan anlasın diye,
kibir rahat gelir, bahanesidir geçmiş kederi de.
©yaralı_34
U