şuracık da geberiyor yorgunluğum müzeyyen
sana harcadığım mürekkebemi yanayım
yoksa
harcayamdığım zamanıma mı
ölülerin aldatıldığı bedenler ile seyrediyorum dünyayı
ya evim de yoksan diye diye sıfatlar sarfediyorum
unutmaya yüz tutmuş dudaklarım var
ellerim
avuç arası pişmanlıklarım var
kadehe doldurduğum günlerim
demime kattığım sen varsın
susuyorum ama kana kana susuyorum
susdukca bela okuyor bedduayı tamamlıyorum
sarfedemediğim adresini bilmediğim gözlerime çağırıyor susuyorum
unutmak susmaktan daha zormuş onu anlıyorum
anlıyorum ama yine susuyorum....
©akifinsesi
A