...

Yüze kadar sayamadım,
Yüzüm tutmadı hiç.
Ellerimde oralı olmadı kapatmak için kan kusan musluğu.
Bakraç dolusu suları saki sakinliğin de dökmedim güğümlere.
Elim alışık değil akçeyle su vermeye.
Dosdoğru git sen böyle.
Tepenin ardından bağlanana kadar caddeye.
Yolu hiç bırakma.
Ama beni bırak!
Aydınlığa ulaşmadan yılca yürümesin.
Mevsimler dökülse bile önünde mevsim sapaklarına aldanma!
Yazın sıcağa,
Kışın kara, buza mesela inanmadığın medhiyeler yazma.
Bahar sinmiş doğduğum gün üstüme.
Eylülde doğup nisana kızmadım hiç.
İlki sonu beni bağlamaz.
Yağmur çocuğuyum ben.
Nemli toprakla kardeş ellerim.
İstediğin kadar öpüş yapraklarla
Doğum günlerini dilimle,
Ölüm günlerinlerini elimle,
Anacak kadar da cesaretliyim .
©münircndar