...

...
Karşıma ansızın dikildi,
Heyecanlı olduğu her halinden belliydi.
Konuşmak istiyordu ,
Ama heyecanına yenik düşmüstü belliki.
Ben utançtan kıpkırmızı...
Nerden geldi aklına bilmem
- Yazar mısın ? Dedi.
Şaşırmıştım...
O da bunu anlamis olacak ki ,
Üstelemedi, deniz gözlerini kaldırdı,
Öylece gözlerime baktı.
Ben o an dalmışım;
Zannımca gözlerinin;
Kaç mil öteye gittiğini,
Derinliğinin ne kadar olduğunu,
Ufuklarinda kaç geminin yelken açtığını
Hesaplıyordum...
Aklım başıma gelince irkildim,
Sahi soru sormuştu bana...
Soru dahil hiçbir şey hatrimda yoktu o an.
Usulca kalktım,
Daha fazla mahcup olmamak için
Uzaklaşmaya karar verdim,
Bir iki adım atmıştım ki ;
Soruyu hatırladım...
- Yazar mısın ?
Öylece durdum ,dönecektim,
Deniz gözleri geldi aklıma;
Yine aynı halleri yaşamaktan korktum,
Öylece uzaklaştim.
Ve nihayet evdeydim ,
Elimde kalem öylece oturmuş ,
Onu düsünüyordum..
Neydi sorusu...
- Yazar mısın ?
Yine gözleri geldi aklıma;
YAZMAZSAM ŞEREFSİZİM...
İsmailoğlu