Aydır düşen beyazlığına güller sunarım,
Gündüz artık hiç uğranmayacak yerlerdeki o şaire,
Çocuklara fesleğen koklatan o şaire,
Bir çıkmaz çocuk hüzünlenince,
Göğe çatı örünce,
Çocuk kalbini örünce.
Aydır giden İstanbul'a gülümseyen,
Umursamayan o tavrıyla şairi,
Ölmeden önceki hayal gibi,
Gider giderde unutulup hatırlanır,
Karaya vurmuş taş kalpliler,
Eski anıları bırakır.
Aydır sarı ve ben en sakiniyim,
Bakır kalpler sahiplerinin,
Bu dünyadaki şaire adanmış,
Gel bitmez sevgi.
M