Ceriham..
Yoksunluğuna iptilâ ellerinde üşüyor avuç içim..
Yokluğu sunduğunda katline vacip düşüyor dizelerim..
Soluk boruna cereyan eden menzilimin katline ferman verirken;
Pervaneden devşirme bir aşk nüksediliyor kubbe ağacımda
Zemheri kışlardan sürgün görmüş bir ıtır filizleniyor parmaklarımda
Bu... olsa olsa iradem ile hissim arası İTİLAFIMdır..
Ceriham..
Anlık bir tat ile;
Farazalara meyil vermeden, otağının eteklerine yüz sürmek istiyorum..
Neydi o dimağımızdaki bağbozumu haz,
Kızıl dudaklarımın kavrulduğu o adem elması,
Kokunun burnumda damıtılıp genzimi yakması..
Âh..
Âh yine dilimin ucunda saklanıyor lirik bir şiirin ıslaklığı!
.......
............
.................
Tenimde tanınmamış bir iklim gömdüm ceriham..
Bir çift kahve gözün kalabalığında kaybolmak isterken utanıyor münzeviliğim...
Sanırım kendime bile edemedigim İTİRAFIMdır özlemim..!
©saire5534
Ş