...

belki
yine ilk bahar da buluşuruz
sen
geride bıraktıklarına ağlarsın
ben
bıraktıklarıma
bırakabildiğimiz kadar
beri de yol alırız kim bilir?
ya da umudumuzu çerçevelettiğimiz duvarlar da buluşuruz belki.
Son virgüle
rast gelmiş cümleler de
boğulmayalım yeterli.
Son günlerimizi
sonrasına sakladığımız salıncakdaki yarınlarımıza
ithafen ziyadesiyle gülelim yeterli
yetmez ise
bir dublenin dibin de buluşuruz
sen bana yarınları anlatırsın
ben sana
dünden kalan keşkelerimi....