...

Sabahın ilk ışıkları çarpıyordu yavaşça gözlerime
Gecenin kasvetli yüzü terk etmiş bütün şehri
Fırtınadan kalan bir iki kopuk ağaç dalları saçılmış sokaklara
Sanki felaketin içinden çıkmışçasına
İnsanların asık suratları dolmuş cadde cadde
Dedim ya fırtınadan çıkışların son halleriydi bunlar
Gün aymıştı çoktan lakin insanlar hala felakette zannediyordu kendini
Oysa ki geç olmadan fark etmek gerekirdi yeni umutları yeni başlangıçları...
©boradnmz0