Şehirin dehlizinde yürüyorum yapyalnız
Upuzun dar bir geçidin koridorundayım
Nasır tutmuş ayakların izindeyım
Yalnız başıma yalnızlık kapısındayım
Uzaklara da duman tütüyor özlemin
Işıklar ötesinde çağlar ötesinde
Nutuksuz bırakıyor özlemin beni
Millerce uzaklıktaki gözlerine birlikte
Sokağın başındayım henüz
Tutmiyor ayaklarım şehrin dehlizine karşı
Yabancılaşmışım sokağımın kaldırımlarına
Rehbersiz kılavuzsuz kalmışım evimde
Yaklaştıkça uzaklaşıyor bende varlığın
Ben geldikçe sen kaçıyorsun amansızca
Yolculuğum uzuyor kör karanlığa karşı
Sonra lütufsuz kalıyor bütün umutlarım
©mikail
M