Martı olup uçasım var uzak diyarlara.
Köstebek olup saklanasım var yerin altında.
Bir bıçak var tam gönlümün ortasında.
İçimdeki melek gibi insanı gördüm sanma.
bir gülüşü vardı bedeldi tüm ömrüme.
Yazıkmış meğer kan damlatan gözlerime.
beni bir ev gibi düşün prenses.
sen o evi harabeye cevirdin gittin.
UNUTMA!
Harabe bir evi kimse almaz......
©ygtcn122
Y