~{}{}~

Gözlerim kapalı seni arıyorum uzaklarda,
Ayağım gülden daha kırmızı avucumda kanlarla,
Var, olmaz olur mu başımda onca yara,
Kapattım gözlerimi arıyorum, tüm şehri baştan başa.
Sol gözümden yaş boşanıyor, sağ gözüm kurak vadi,
Biri seni görmüş, biri senden mahrum bes belli,
Çok oldu gözlerine nazar etmeyeli,
Aramaya devam, rota yok hedef belli.
Yine izin yok elbet senin ile buluşmaya,
Kaç vakit bekliycez, böyle boş, angarya,
Ağlamaya varmıyor dilim ve konuşmaya,
Yazmaya yazıyorum, en çok sana yazmaya.
Koşar adımlarla hızlanıyor aklımdakiler,
Hepsi senden bir parça, toplasan hepsi sen eder,
Sen ve yalnızlık Hûbîm, bana en çok verilen değer,
Bu değeri satın alsan, çok ana çok baba eder.
Her günüm sende seni bulduğum bulmaca,
Bazen gazetenin içinde, bazen gazeteden arkaca,
Elim varmıyor, aklımda bunca soruyla yazmaya,
Ama çözüyor aklım günü birlik bulmaca.
Yazamam satırlara, saçını, elini, gözünü,
Herkesin bilmesi gerekmez, gözümü alan yüzünü,
Sonra, Elif misali duran o dik duruşunu,
Yazmam, okumasın da kimse özümü.
Dün gece bi salıncak yapmışlar ormanda,
Ruya bu ya, sen varsın tahta salıncakta,
Seni sallayan adam ne bahtiyar ya,
Yapan benim salıncağı, sallayan ve sallananda.
Dolunay henüz çıktı arşın seyrine,
Karanlık şimdi her sokak her köşede,
Bende karanlığım, bir sen varsın bende,
Yanıp aydınlatan.. senide benide.
Ne umutsuzluklarla dizilir çoğu satırlar,
Mektuplar ard arda, peş peşe sıralanırlar,
Sonra yanar çoğu ve sır olurlar,
Bir daha okunmayacak, hatırlanmayacaklar.
Hatırlarmısın hâla beni bilmem ki,
Bir hâtıra hatrında bırakabildim mi ki,
Ne isterdim seninde beni böyle düşünmeni,
Özür dilerim, yine dilerim, yazan Abdî..
04.10.2022
Salı
©feslisair