en çaresiz hisetigi andır bir yazarn yazmak isteyipte yazamadiklari en başarısız en aciz hisetigi andır aslında yazmak istediği çok şey vardr ama ya kafiyeler uymaz ya dörtlük kabul etmez cümleleri yada kalemi tutan el cesaret etmez yazmaya çünki kirildigi ve yüreğini acıtan şeyleri ona yasaatan en yakinlaridir kitabin tamda şu kıtasında dediği gbi "Zaten biZe en büyük hasarları veren yakınlarımız ve canımızdan öte sevdikleriniz degilmiydi en çok sevdiklerimiz yakmadimi canımızı uğruna olduklerimiz katilimiz olmadimi oysaki deniz dolusu sevgiyle gitiklerimiz birdamlacik su değerindeki sevgiye hasret bırakmadılar mi bizi " Evet gerçekten hep bu yuzden kaybetik biz onlar bize verdikleri bir damla değer karşılığında hayatımızı istediler evet belki çok şey kaybetik kendimizden çok odun verdik belki ama biseyi iyi öğrendik bize taş atana gül değil bize gül atana taş atmayi öğreti hayat bize kötü insanlar iyi yaşamayı öğretir insana bunu unutmayın 😉
©efesim
E