...

Saat gülüşünün kıyısında zamanı ölçerken
Zaman aklıma gülüşünü kazırken
Gün geceye koşup
Seni hayalime çizerken
Şiir tutuştu kalemime
Gülüşün uğruna pervasızca bir şekilde
Güneşten aldım gözümü gülüşünden alamadım
Gülüşün güneşin yerini dahi alacaktı sanırım
Gülüşünün büyüsüne kapıldım
Gözlerine bakmayı bile yapamadım
İsmini anımsadım ... idi sanırım
İsmini hatırlayınca Ay geldi aklıma
Yıldızlara sarıldım
Her günün geceye kavuşmasını beklerdim
Yıldızları özlerdim
Gülüşünle tanıştım yıldızları sildim gökyüzünden
Her bir yıldızı dudaklarının kıvrımına koydum
Sen güldükçe
Dudaklarında yıldızlara kavuştum