.....

Kendisiyle başbaşa kalan insan
Ne ister başka
Yok, hiçbir şey yok.
Tek başına yokluk.
Kendine gerçekleştirme nedir ki başka
Tamam da olsa her şey
Akan giden bir nehirdir hayat
Seni içine katan
Nereye götürdüğü bilinmez
Geçmişteki kirlerin silinmez
Ah desen yıkıldım desen
Ayağa kalkarsın tekrar yeniden
Gel gör ki ne yapsan , ne denesen
Yine başa sarar her şey.
Saçma sapan labirentlerinde
Gecenin en karanlık saatinde gözlerin dolu dolu
Kül tablan izmarit dolu
Kimse bilmez kimse anlamaz
Din, bilim, ilim, edebiyat sansür iktidar, kapital
Her birinden görüşüne bişeyler al
Yine de hangisi çekip çıkarır
Karanlıktan, labirentten, nehirden
Göğe çıkmış ruh gibi, kendini seyreder.
Sahi ruh göğe mi çıkar
Saat geldi.
Saat gelmeden anlatacaklarım var sana.
Hayattan daha karmaşık her şey
Senden sonra kalan, senden bana
Umarım
Benden sonra huzurdur kalan, benden sana
Yaşadığım en güzel anlardın sen bana
Sonra baktım anılardı saç telin
Faustun en son sayfasında
Her şey bitmeden önce gördüm tek kalacağımı
Bunu ben yapmalıydım.
Her ihtimalde seni düşündüm yemin ederim.
Bütün olasılıkları gören gözcü
Senin gözcün ben.
Kendimi göremedim bir.
Bir anda kalmışlığımla bir.
Bir hatıra gözyaşından tatmışlığım
Hatırlıyorum var kendim uydurduğum bu büyüye inanmışlığım.
İlk hayat budur seninle son bulan.
Benim intiharıma sebep olan.
Kendimi kendim seninle öldürdüm.
Ben hala ordayım.
Biz hala seni sevdiğim yerlerdeyiz.
Sen başka bir dünyaya kapı araladın.
Sen muhtemelen şatafat içinde
Ben tamamen kendi dünyamı kurmaya koyuldum.
Farketmedim o zamanlar.
Ama ben çok yoruldum.
Takatım yok hala
Yarım yamalak, damı akıtan bir hayat.
Bi somon ekmek, biraz katık
Ama bir hayalim var bu sade dünyamda.
Yeni bir imparatorluk.
Yeni bir hırs
Yeni bir mücadele ve huzur.