.

yorgunluğum bedenimden çok ruhumu ele geçirdi
gönlüm her şeyi halledebilmeyi isterdi
ama bazen yetişemeyeceğimi öğrenmeliyim ki
yoksa derdim saracak tüm benliğimi
görmek istemeyeceğim güzel günleri
hiçe sayacağım tüm ihtimalleri
darmadağın düşüncelerde tercih ettim gömülmeyi
başkasına izin vermedim beni öldürmeyi
bizzat ben aldım elime hançeri
sırtımdan yemekse tüm darbeleri
ellerimle parçalarım kalbimi
bu satırlarım bi intihar değil ki
sadece asılan bi cesetten ibaret mi
insanın ruhu da veda etmeyi bilmez mi
ruh gidince beden sağ kalabilir mi
boğuyor insanı kendi iç sesi
©candyy