küçük bir kız çocuğu gördüm sokakta,
ağlamaktan burnu akmış...
bir yandan gözlerini bir yandan burnunu siliyordu.
usulca gittim yanına,
neden ağlıyorsun diye sordum,
baktı bana,sustu...başını öne eğdi
öyle masumduki gözleri , okadar günahsızdıki bedeni
ayrılamadım yanından.
adın ne senin dedim kaldırdı başını
SU dedi su
gülümsedim...
tekrar sordum
-neden ağlıyorsun su
balonum dedi!
baktım gökyüzüne bi elektrik dreğine takılmıştı balonu
ellerinden kayıp gitmiş ona ağlıyor sandım her çocuk gibi,
meğerse o değilmiş küçük su nun derdi
bir mektup vardı balonun ucunda
nedir dedim ağladı babam dedi ....babamm
anlamadım...
aldım balonunu direkten açtım mektubu
''seni çok özledim babacım hani beni parka götürecektin annem yukardan beni izlediğini söyledi ne olur aşağıya yanıma gelirmisin''...
işte o zaman anladım derdini meğerse ucmamasıymıs balonun küçük suyun derdi......
Ahmet ÇOBAN
A